okładka 9. numeru Fabularii

okładka 9. numeru Fabulariów

Fabularie nr 4 (9) 2015:

Wędrowanie kultur niesie ze sobą czystą energię zmian. Burzy krew i stary porządek. Szuka kontaktu. Tak jest od zawsze, jednak współczesna akulturacja nie ma nic wspólnego z przeobrażaniem się wzorców kulturowych, której końcowym efektem powinna być unifikacja. Uniwersalny system relacji społecznych oparty na szacunku i zrozumieniu. Nie tym razem. To dziwne, bo poziom zbiorowej świadomości pozwala myśleć, że jesteśmy, jak nigdy wcześniej, na to gotowi. Tymczasem kultura wędrująca jest niechciana. Swoje korzenie trzyma w zaciśniętych dłoniach. Teraz patrzę, jak bardzo hermetyzują się obszary zdominowane kulturowo. Jak nie pozwalają wniknąć do swoich krwiobiegów żadnym odmiennościom. Zamykają się szczelnie jak muszle. Chronią swoje „perły”. To nic, że kultura wędrująca jest bezdomna. Że na stopniach pociągów donikąd pisze swoje wiersze. Jej wędrowanie i tak miksuje się stale, definiując na nowo nie tylko samą siebie.

/Marek Maciejewski/

 

Ostatnie wydarzenia związane z Państwem Islamskim wywołały szereg niełatwych dyskusji politycznych, lecz także dotyczących przynależności, tożsamości kulturowej, zagadnienia wygnania, odrzucenia i uchodźstwa, a ponadto rozbudziły naturalne i rudymentarne uczucie strachu. Świat na ten strach reagował różnie – przede wszystkim gniewem, agresją, niekiedy wręcz histerycznie wyrażaną nienawiścią. Parafrazując słowa Tołstoja, nie sposób przecież zaakceptować tego, czego się boimy.

W nowym numerze „Fabularii” gromadzimy teksty, które strach niejako oswajają, ukazując inność, obcość z nieco odmiennej perspektywy. Anna Elektra Malkogiorgos w rozmowie z Adamem Krukiem

próbuje określić, czym jest obecnie tożsamość narodowa i kulturowa, jak wypracować definicję wielokulturowości i jakie trudności napotykają cudzoziemcy w Polsce. Podobnie w wywiadzie Agnieszki Czoski z Hadas Reshef, gdzie przynależność kulturowa jawi się jako coś bardzo nieoczywistego, co kształtuje się procesualnie i przez pokolenia. W tematyce „oswajania obcości” mieści się również rozmowa z Mirosławem Tycem, tekst o Stefanie Zweigu, językoznawczy esej Klaudii Baran, blok tekstów o Iranie, etc.

Wyrazisty akcent tworzy także proza – tym razem wybrane opowiadania Andrzeja Błażewicza, Jakuba Chilimończyka oraz Katarzyny Szaulińskiej – oraz poezja: w nowym numerze wiersze Justyny Bargielskiej, Ewy Poniznik, Jakobe Mansztajna, Grzegorza Kwiatkowskiego oraz poeci z Czech i Węgier – Bogdan Trojak i Gábor Mezei.

Oddajemy zatem pismo bardzo złożone, lecz przede wszystkim pokazujące kulturową inność nie jako coś niepokojącego, lecz zupełnie naturalnego, gotowego do oswojenia.

/Karolina Sałdecka-Kielak/

Strona pisma: www.fabularie.pl
Rekomendacje: www.avant.edu.pl

Zadanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ze środków Miasta Bydgoszczy.

Comments are closed.